Ποιά νοσήματα προσβάλουν τους μουσικούς

Είδη νοσημάτων
Τα νοσήματα που προσβάλλουν τους μουσικούς εξαρτώνται από το όργανο που παίζουν και κατατάσσονται σε τέσσερις μεγάλες κατηγορίες:

Συνήθεις τραυματισμοί ανά μουσικό όργανο
Advertisements

Το νέο μου βιβλίο

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΡΙΩΝΑΣ

Οι Μουσικές Εκδόσεις Arco βρίσκονται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουν την έκδοση ενός νέου βιβλίου , στη σειρά των βιβλίων για τρίχορδο μπουζούκι, μπαγλαμά, τζουρά, με τίτλο: “ Οι ΛΑΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΣΤΟ ΤΡΙΧΟΡΔΟ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ, ΜΠΑΓΛΑΜΑ, ΤΖΟΥΡΑ”. To νέο αυτό βιβλίο, που συγγραφέας του είναι, ο καταξιωμένος πλέον στον τομέα αυτόν, Γιώργος Κριωνάς, συνοδεύεται και από μία καινοτομία, που για πρώτη φορά εμφανίζεται στη μουσική βιβλιογραφία. Δίνει τη δυνατότητα στον καθένα που θα προμηθευτεί το βιβλίο, με την ένδειξη YouTube/Tutorials, να μπει σε μια προτεινόμενη ιστοσελίδα και να παρακολουθήσει σε video τον τρόπο με τον οποίο παίζονται οι εν λόγω λαικοί δρόμοι. Το βιβλίο περιλαμβάνει, εκτός από την τυπική απεικόνιση των λαικών δρόμων, ασκήσεις δεξιοτεχνίας, συγχορδίες, αρπίσματα, ταξίμια κ.α. Η λιανική τιμή του με ΦΠΑ ορίστηκε στα 19.90 ευρώ, που νομίζουμε πως είναι εξαιρετικά ελκυστική αν υπολογίσουμε το εύρος του βιβλίου ( 78 σελίδες ).

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Οι ευεργετικές ιδιότητες της μουσικής: Θεραπεύει την κατάθλιψη και τις εξαρτήσεις

Οι ευεργετικές ιδιότητες της μουσικής: Θεραπεύει την κατάθλιψη και τις εξαρτήσει

Το αισθάνεστε με το που θα ακούσετε τις πρώτες νότες. Για όλους υπάρχει ένα ιδιαίτερο τραγούδι που κάνει τη σπονδυλική στήλη σας να ανατριχιάζει. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό και πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς όφελος του οργανισμού μας;

Oπως εξηγούν οι ερευνητές σε σχετική μελέτη που δημοσιεύεται στο British Journal, η μουσική έχει ορισμένες επιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό που μπορούν να αποδειχθούν πολύ χρήσιμες για τη θεραπεία της κατάθλιψης και των εξαρτήσεων, ή ακόμα και την πρόληψη των αυτοκτονιών.

1 Η μουσική βοηθά να βγείτε από τα προβλήματα σας
Συχνά, τις νύχτες χάνεστε σε σκοτεινές και δυσάρεστες σκέψεις από τις οποίες δε μπορείτε να βγείτε. Αντί να το κάνετε αυτό, βάλτε απλώς μουσική να παίξει. Ακόμα κι αν σας κάνει να δακρύσετε, αυτό είναι σημαντικό γιατί είναι ο τρόπος του οργανισμού να εκτονώσει τα συναισθήματα που έχει μέσα του.

2. Η μουσική εμπνέει τη δημιουργικότητα
Θέλετε να γράψετε κάτι και έχετε «κολλήσει»; Γυμνάζεστε και θέλετε «ενθάρρυνση» για να ασκηθείτε καλύτερα; Η μουσική θα σας παρακινήσει. Φινλανδοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι βρισκόμαστε σε μεγαλύτερη εγρήγορση όταν ο εγκέφαλός επεξεργάζεται ένα τραγούδι, εμπνέοντας έτσι τη δημιουργικότητα. Αυτό δεν ισχύει μόνο για τους καλλιτέχνες. Ακόμη και οι προγραμματιστές μπορούν να επωφεληθούν από την χαλαρωτική επίδραση της μουσικής.

3. Η μουσική ρυθμίζει την αναπνοή σας
Η μουσική έχει τη δύναμη να επιταχύνει τους καρδιακούς παλμούς σας ή να επιβραδύνει την αναπνοή σας. Ωστόσο όσοι ασχολούνται επαγγελματικά με τη μουσική ανταποκρίνονται διαφορετικά από τον υπόλοιπο κόσμο στα ίδια μουσικά ερεθίσματα. Μπορείτε να ελέγξετε το σώμα σας απλώς επιλέγοντας τα κατάλληλα τραγούδια που σας ηρεμούν ή σας ξεσηκώνουν, ανάλογα με το τι έχετε ανάγκη κάθε στιγμή.

4. Η μουσική μπορεί να μειώσει την αρτηριακή πίεση

Με κλασσική, σέλτικ ή ρέγκε μουσική για 30 λεπτά την ημέρα μειώνετε την αρτηριακή σας πίεση. Σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Υπέρτασης, η έρευνα δείχνει ότι αυτή η απλή συνταγή μπορεί να μειώσει σημαντικά την υψηλή αρτηριακή πίεση. Οπως επισημαίνει ο Δρ Πίτερ Σλέιτ από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, η έρευνα έχει δείξει «η μουσική μπορεί να ανακουφίσει το άγχος, να βελτιώσει την αθλητική απόδοση, να βελτιώσει την κυκλοφορία σε ασθενείς με νευρολογική διαταραχή με εγκεφαλικό επεισόδιο ή νόσο του Πάρκινσον»

5. Η μουσική χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του εθισμού
Η μουσικοθεραπεία μπορεί να έχουν μεγάλη αξία στη θεραπεία του εθισμού. Σίγουρα δεν είναι αρκετή από μόνη της για να βοηθήσει κάποιον να ανακάμψει από την κατάχρηση ουσιών, αλλά μπορεί να είναι ένα χρήσιμο εργαλείο στη διαδικασία της θεραπείας. Ο εθισμός είναι μια επώδυνη ασθένεια που επηρεάζει όλη την οικογένεια και τον κύκλο των φίλων. Η απόφαση της απεξάρτησης είναι το πρώτο βήμα προς την αποκατάσταση. Η βοήθεια είναι διαθέσιμη και νέες μέθοδοι θεραπείας συνεχώς ανακαλύπτονται. Ο Τhamkrabok είναι ένας βουδιστικός ναός στην Ταϊλάνδη ο οποίος προσφέρει δωρεάν θεραπεία από τον εθισμό. Η μουσική παίζει σημαντικό ρόλο στο ναό, λόγω της θεραπευτικής της δύναμης. Μάλιστα οι μοναχοί του Thamkrabok έχουν ακόμη το δικό τους στούντιο ηχογράφησης και ο Τιμ Αρνολντ ηχογράφησε ένα ολόκληρο άλμπουμ του εκεί.

6. Η μουσική μπορεί να αποτρέψει την αυτοκτονία
Ο ήχος της μουσικής είναι απίστευτα ισχυρός και μπορεί να αποτρέψει ακόμη και την αυτοκτονία. Το 1997, ο γνωστός και ως DMC Darrell McDaniels, από τους Run DMC, ήταν στην κορυφή των charts. Κατά τη διάρκεια μίας περιοδείας έπεσε σε κατάθλιψη και πήρε την απόφαση να αυτοκτονήσει, επιστρέφοντας σπίτι. Κοιτάζοντας τους τοίχους σε ένα κρύο δωμάτιο ξενοδοχείου, το τραγούδι «Angel» της Sarah McLachlan έπαιξε στο ραδιόφωνο. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς, αλλά αυτό το τραγούδι άλλαξε το σχέδιο αυτοκτονίας του. Ο ίδιος έγινε ένας τεράστιος φαν της Sarah McLachlan δηλώνοντας ότι έδωσε στη ζωή του νέο νόημα. Εγκαταλείποντας το σχέδιο αυτοκτονίας του, ο DMC έκανε ένα νέο σχέδιο για να χρησιμοποιήσει τη μουσική και τη φήμη του για να προωθήσει την υιοθεσία και να βοηθήσει τα ορφανά, ενώ έκανε ακόμη κι ένα ντοκιμαντέρ για αυτό το σκοπό.

7. Μουσική στο χειρουργείο
Γνωρίζατε ότι πολλοί γιατροί έχουν μια συγκεκριμένη λίστα αναπαραγωγής για τα διάφορα είδη χειρουργικής επέμβασης; Σύμφωνα με τον Δρ. Αντονι Γιουν, βοηθάει τους γιατρούς να χαλαρώσουν και να δουλέψουν καλύτερα, ενώ ακόμη και ο ασθενής φαίνεται πιο χαλαρός και χρειάζεται λιγότερη αναισθησία, ενώ ανακάμπτει γρηγορότερα όταν οι γιατροί παίζουν μουσική στο χειρουργείο.

8. Η μουσική μειώνει τον πόνο
Είτε πρόκειται για τον Sam Smith, τη Lady Gaga, ή τον Jason Mraz, οι στίχοι και μελωδίες που γράφουν και τραγουδούν μπορεί να είναι αποτελεσματική θεραπεία για τη διαχείριση του πόνου. Σύμφωνα με μία Βρετανική μελέτη στο Journal of Advanced Nursing, η μουσική μπορεί να μειώσει το χρόνιο πόνο που προκαλείται από μια σειρά από επώδυνες καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της οστεοαρθρίτιδας, της δισκοπάθειας η της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, έως και 21%. Η μουσική είναι μια απόσπαση της προσοχής που δίνει στον ασθενή μια αίσθηση ελέγχου. Αναγκάζει το σώμα να απελευθερώσει ενδορφίνες, οι οποίες εξουδετερώνουν τον πόνο.

Πηγή: Οι ευεργετικές ιδιότητες της μουσικής: Θεραπεύει την κατάθλιψη και τις εξαρτήσεις | iefimerida.gr

Μουσική και υγεία

music-thinking_0Τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν οι επιστημονικές μελέτες που αποδεικνύουν το συμπληρωματικό θεραπευτικό ρόλο της μουσικής σε αρκετά προβλήματα υγείας. Η μουσική χαλαρώνει, βελτιώνει τη διάθεση, τονώνει τις λειτουργίες του εγκεφάλου, μειώνει τον πόνο, εξομαλύνει τον καρδιακό και αναπνευστικό ρυθμό, βοηθά στην ομαλή ανάπτυξη των βρεφών… και ο κατάλογος συνεχίζεται. Αν και η πιο αποτελεσματική μορφή μουσικο­θεραπείας θεωρείται η λεγόμενη «βιωματική», που απαιτεί την παρουσία μουσικοθεραπευτή, οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι ακόμα και η απλή ακρόαση μουσικής έχει θετικές επιδράσεις στον οργανισμό. Με τη βοήθεια, λοιπόν, των ειδικών, θα σας προτείνουμε εκείνες τις μουσικές επιλογές που στις «κατάλληλες δόσεις» θα έχουν ευεργετικά αποτελέ­σματα στη σωματική και την πνευματική υγεία σας.

Καλύτερο το… adagio!
Απαραίτητη προϋπόθεση για να δράσει θεραπευτικά η μουσική είναι να ακούτε τη μουσική που προπάντων σας αρέσει. Ωστόσο, συγκεκριμένα είδη μουσικής έχουν ισχυρότερη θεραπευτική και χαλαρωτική δράση: Η κλασική μουσική και μάλιστα τα αργά κομμάτια (andante, adagio κτλ.) των Μότσαρτ, Βιβάλντι και Μπαχ, με ήρεμες απαλές μελωδίες.· Η ελαφριά μουσική πιάνου. .· Μερικά soundtracks κινηματογραφικών ταινιών, όπως της «Πέρα από την Αφρική». .· Η new age μουσική.
Ευεργετική δεν είναι μόνο η «ανθρώπινη» μουσική, αλλά και οι ήχοι της φύσης: το θρόισμα των φύλλων, το κελάρυσμα του νερού, ο παφλασμός της θάλασσας, το κελάηδισμα των πουλιών.

Ακούτε μουσική με ακουστικά, ώστε να μην απο­σπάται η προσοχή σας από εξωτερικούς θορύβους

Πώς ωφελεί την υγεία
1.Τονώνει τον εγκέφαλο
Η μουσική ενεργοποιεί στον εγκέφαλο τα «κυκλώματα ανταμοιβής», τα οποία ενεργοποιούν επίσης… ο οργασμός, το όπιο και η σοκολάτα! Εξού και το ευχάριστο συναίσθημα που μας προκαλεί. Σειρά επιστημονικών μελετών έχει αποδείξει ότι η επίδρασή της είναι πολύ θετική στις νοητικές λειτουργίες (νοημοσύνη, μνήμη, συγκέντρωση κλπ.), ενώ μειώνει τις κρίσεις των επιληπτικών και βελτιώνει τις νοητικές ικανότητες των ασθενών με νόσο Αλτσχάιμερ.
Προτείνουμε
Μουσικά κομμάτια που βελτιώνουν τη μνήμη, ενισχύουν τη δημιουργικότητα, αυξάνουν την απόδοση στις σπουδές και την παραγωγικότητα στην εργασία και σας βοηθούν να χαλαρώσετε ή να βελτιώσετε τη σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού σας κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του. Πρόκειται για μουσικές συλλογές της αμερικανικής εταιρείας νευροτεχνολογίας «Αdvanced Brain Technologies» (ABT). Για περισσότερα, ανατρέξτε στο site: http://www.advancedbrain.com

2.«Aγαπά» την καρδιά
Η μουσική μπορεί να δράσει στο καρδιαγγειακό μας σύστημα όπως τα φάρμακα που λέγονται β-αδρενεργικοί αναστολείς. Ελαττώνει, δηλαδή, τη διέγερση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος και περιορίζει την έκκριση της αδρεναλίνης, της «ορμόνης του στρες». Έχει αποδειχτεί ότι ασθενείς που νοσηλεύονται σε καρδιολογικές μονάδες εντατικής θεραπείας και ακούν καθημερινά χαλαρωτική μουσική για 45-60΄ με ακουστικά, παρουσιάζουν μειωμένη αρτηριακή πίεση και συχνότητα καρδιακών παλμών. Στο «Ωνάσειο» Καρδιοχειρουργικό Κέντρο χρησιμοποιείται κεντρικό σύστημα μετάδοσης μουσικής στη μονάδα εντατικής θεραπείας, με πολύ καλά αποτελέσματα.
Προτείνουμε
1. Μπαχ «Άρια» από την ορχηστρική σουίτα, αρ. 3 (BMW1068).
2. Χέντελ «Larghetto» από το κοντσέρτο για άρπα (Οp. 4, αρ. 6).
3. Μότσαρτ «Andante» από το κοντσέρτο για πιάνο, αρ. 21 (K467).
4. Ντεμπισί «Υπό το Σεληνόφως» από τη σουίτα Bergamasque.
5. Σατί «Γυμνοπαιδιά», αρ. 3.

3.Δυναμώνει τους πνεύμονες
Εκτός από τον καρδιακό ρυθμό, η απαλή μουσική μειώνει και τον αναπνευστικό. Επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει τη θεραπευτική της επίδραση σε ανθρώπους που πάσχουν από χρόνια αναπνευστικά προβλήματα και ακολουθούν ειδικά προγράμματα αποκατάστασης. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες του Τμήματος Κινησιολογίας και Φυσιολογίας του Χάρβαρντ και της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, η ακρόαση μουσικής στο πλαίσιο θεραπευτικών προγραμμάτων μειώνει τη δύσπνοια και αυξάνει την αντοχή των ασθενών στην άσκηση. Στη χώρα μας, αντίστοιχη μελέτη πραγματοποίησε το 2005 το Κέντρο Αποκατάστασης Ασθενών με Χρόνια Αναπνευστικά Προβλήματα του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», καταλήγοντας σε παρόμοια συμπεράσματα. Επίσης, η Τηλεϊατρική Μονάδα του Νοσοκομείου «Σωτηρία» έχει δημιουργήσει ειδικό μουσικό CD για ασθενείς που πάσχουν από χρόνια αναπνευστικά προβλήματα, το οποίο μπορούν να ακούν στο χώρο τους.
Προτείνουμε
1. Βιβάλντι «Οι Τέσσερις Εποχές».
2. Μότσαρτ «Ροντό αλά Τούρκα» (από τη σονάτα για πιάνο, αρ. 11).
3. Σαββόπουλος «Μια Θάλασσα Μικρή».
4. Vangelis «La Petite Fille De La Mer».
5. Σπανουδάκης «Sudden Love».

Μισή ώρα μουσικής την ημέρα «ρίχνει» την υψηλή αρτηριακή πίεση, υποστηρίζουν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας

Για να χαλαρώσετε με την αγαπημένη σας μουσική
Κλασική
1.
Μπαχ ➔ «Adagio» από το κοντσέρτο για βιολί (BWV 1042). ➔ «Largo» από το κοντσέρτο για 2 βιολιά (BWV 1043).
2. Μότσαρτ ➔ «Andante» από τα κουαρτέτα για φλάουτο (KV 285a και KV 298).
3.από τα κοντσέρτα για βιολοντσέλο (RV 401, 405, 417, 419, 423).
4. Μέντελσον ➔ «Βενετσιάνικες Γόνδολες», αρ. 1-2, για σόλο πιάνο, από τα «Τραγούδια δίχως λόγια».
Νεοκλασική
1. Keith Jarrett ➔ «The melody at night, with you» (ECM).
2. Charlie Haden & Pat Metheny ➔ «Βeyond the Missouri Sky» (Verve).
3. Piazzola-«Tangazo» ➔ O Charles Dutoit διευθύνει τη Συμφωνική Ορχήστρα του Μόντρεαλ, σε κομμάτια
του Astor Piazzola (Decca).
4. Θανάσης Δρίτσας ➔ «Υδατογραφίες» για βιολί και πιάνο (Protasis Music).
Ελληνική
Μάνος Χατζιδάκις ➔ «Δεκαπέντε Εσπερινοί» ➔ «Χαμόγελο της Τζοκόντα»
Κινηματογραφική
O.S.T. ➔ «Il Postino». ➔ «Cinema Paradiso».
New age
Τα άλμπουμ του συγκροτήματος «Secret Garden» περιέχουν κομμάτια με αισθαντικές, απαλές μελωδίες.

H όπερα κάνει καλό!

Πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου της Παβία στην Ιταλία, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Circulation», επιβεβαιώνει τη θεραπευτική δράση της μουσικής στην καρδιά και ειδικά της όπερας. Ο Βέρντι έχει, μάλιστα, την τιμητική του. Το περίφημο χορωδιακό «Va’ Pensiero» από το «Ναμπούκο» και το επίσης πασίγνωστο ντουέτο «Libiamo ne’ lieti calici» από την «Τραβιάτα» ασκούν την πιο θετική επίδραση στην καρδιά.

Αποφθέγματα του Μάνου Χατζιδάκι

 

 

 

 

 

 

 

 

«Μερικοί κύριοι νομίζουν ότι είμαστε συνάδελφοι».

«Η μουσική χρειάζεται 3 πράγματα. Τέχνη, τεχνική και βιώματα. Χωρίς αυτά δε γίνεται να γράψεις μουσική».

«Δύο είναι οι εχθροί της πολιτικής και του πολιτισμού: ο λαϊκισμός και ο ελιτισμός».

«Η δόξα είναι επιταγή που δεν πρέπει να εξαργυρώσεις σε χρήμα. Παίρνεις χρήμα, χάνεις τη δόξα».

«Όταν συνηθίζεις το τέρας, αρχίζεις να του μοιάζεις. Δυστυχώς συνηθίσαμε το πρόσωπο του τέρατος».

«Είσαι η πιο ερωτική κωφάλαλη που πέρασε ποτέ απ’ το ελληνικό θέατρο – από κάθε, ίσως θέατρο».(προς την Έλλη Λαμπέτη, σχετικά με το ρόλο της στο θεατρικό έργο «Σάρα, τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού», 1981)

«Τώρα που ζω με τον εαυτό μου βαθειά κι απόλυτα, θέλω να μάθω ο ίδιος ποιος υπήρξα, τι σκέφτηκα, πώς έζησα και τι είναι αυτό που συνθέτει την μελλοντική μου απουσία«. (σημείωμά του στο δίσκο «Αθανασία»)

«Αδιαφορώ για την δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ».

«Λένε πως οι καλλιτέχνες είναι είτε κομμουνιστές είτε ομοφυλόφιλοι. Εγώ πάντως δεν είμαι κομμουνιστής…»

«Οι εκ παραδόσεως αρσενικοί φροντίζουν να είναι ακριβείς στα ραντεβού τους με τους φίλους τους». (επίπληξη στον Βασίλη Βασιλικό)

«Ο,τι έχω ιερό: Να περιφρονώ τις συνήθειες των πολλών, τη λογική του κράτους και την «ηθική» των συγγενών μου. Να αγαπώ με πάθος τους κυνηγημένους, τους ανορθόδοξους και τους αναθεωρητές».

«Ποτέ δεν πρόκειται να τελειώσει η ανθρώπινη περιπέτεια αλλά και η ανθρώπινη ευπιστία. Πάντα ο άνθρωπος θα πιστεύει πως τα όνειρά του θα δικαιωθούν. Αλλά και πάντα θα αγνοεί πως ο ίδιος καταστρέφει τα όνειρά του με το να ξυπνά κάθε πρωί. Κάθε πρωί κι όχι για πάντα, μια και μόνη φορά».

«Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει: Πάντα μ’ απασχολούσε το γνωστό εμβατήριο όσες φορές τ’ άκουγα. Έλεγα μέσα μου, τι άραγες εννοεί; Σκέφτηκα, σαν κάτι να φωτίστηκε μέσα μου, εφόσον η Ελλάδα δεν πεθαίνει ποτέ, πάει να πει πως και ποτέ δεν θα αναστηθεί».

«Δε μ’ αρέσει η αναμνησιολογία, την απεχθάνομαι. Είναι χειρότερη κι από μνημόσυνο. Τι πάει να πει «μνημόσυνο»; Κάποιον που δεν θυμάμαι και μια δεδομένη στιγμή, καθορισμένη, οφείλω να τον θυμηθώ».

—————————————————–

Το νέο μου βιβλίο

Οι Μουσικές Εκδόσεις Arco βρίσκονται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουν την έκδοση ενός νέου βιβλίου , στη σειρά των βιβλίων για τρίχορδο μπουζούκι, μπαγλαμά, τζουρά, με τίτλο: “ Οι ΛΑΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΣΤΟ ΤΡΙΧΟΡΔΟ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ, ΜΠΑΓΛΑΜΑ, ΤΖΟΥΡΑ”. To νέο αυτό βιβλίο, που συγγραφέας του είναι, ο καταξιωμένος πλέον στον τομέα αυτόν, Γιώργος Κριωνάς, συνοδεύεται και από μία καινοτομία, που για πρώτη φορά εμφανίζεται στη μουσική βιβλιογραφία. Δίνει τη δυνατότητα στον καθένα που θα προμηθευτεί το βιβλίο, με την ένδειξη YouTube/Tutorials, να μπει σε μια προτεινόμενη ιστοσελίδα και να παρακολουθήσει σε video τον τρόπο με τον οποίο παίζονται οι εν λόγω λαικοί δρόμοι. Το βιβλίο περιλαμβάνει, εκτός από την τυπική απεικόνιση των λαικών δρόμων, ασκήσεις δεξιοτεχνίας, συγχορδίες, αρπίσματα, ταξίμια κ.α. Η λιανική τιμή του με ΦΠΑ ορίστηκε στα 19.90 ευρώ, που νομίζουμε πως είναι εξαιρετικά ελκυστική αν υπολογίσουμε το εύρος του βιβλίου ( 78 σελίδες ).

Η σημασία της μουσικής

19679045_10208810329523271_5131846438838521421_o

Συγκεκριμένα άνθρωποι που μελετούν μουσική ή εξασκούν κάποιο μουσικό όργανο, το μυαλό και η σκέψη τους έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό. Μπορούν να εκφράζονται συναισθηματικά πιο εύκολα και άνετα όπως και σε επίπεδο ιδεών.

Τομείς τις κοινωνικοποίησης και τις διαπαιδαγώγησης βασίζουν σήμερα πολλές δραστηριότητες τους στη μουσική. Η ενασχόληση του ανθρώπου με τη μουσική έχει ευεργετικό αντίκτυπο στις εκφάνσεις της ζωής του. Ο ίδιος ο Αϊνστάιν δήλωσε πως αν δε γινόταν επιστήμονας θα γινόταν σίγουρα μουσικός. Τα λεγόμενα του βραβευμένου με νόμπελ φυσικής Αϊνστάιν, προκάλεσαν το θαυμασμό των μουσικών ανά τον κόσμο. Συγκεκριμένα είπε «Δε θα μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς να παίζω μουσική. Ζω τα όνειρα μου μέσα από τη μουσική. Παρατηρώ τη ζωή μου μέσα από τη μουσική.. γνωρίζω ότι η μεγαλύτερη απόλαυση στη ζωή μου, την έδωσε το βιολί μου». Ο ίδιος πίστευε πως η ενασχόληση του με το βιολί ήταν ο λόγος που έγινε τόσο έξυπνος.

Μέσα από μελέτες αποδείχτηκε ότι η μουσική έχει πολλαπλές αντιδράσεις στον οργανισμό του ανθρώπου. Οι σωματικές κινήσεις οργανώνονται από το ρυθμό της μουσικής. Στις περιπτώσεις εργασιών που απαιτούν επαναλαμβανόμενες κινήσεις-δραστηριότητες και συνοδεύονται με ρυθμικά τραγούδια (χωρίς συνοδεία μουσικού οργάνου όμως), αποδείχτηκε ότι αυξήθηκε η παραγωγικότητα και μειωνόταν το αίσθημα της κούρασης και της ανίας. Έρευνα έδειξε ότι τα παιδιά ηλικίας 9-12 ετών τα οποία ασχολούνται με την εξάσκηση κάποιου μουσικού οργάνου, επικεντρώνουν την προσοχή τους πολύ πιο εύκολα σε οτιδήποτε είναι σχετικό με τη μάθηση και την αφομοίωση στοιχείων και μαθημάτων, σε χώρο εντός ή εκτός σχολείου. Παρατηρήθηκε επίσης ότι τα παιδιά αυτά αναπτύσσουν κριτική σκέψη, ανάλυση και σύνθεση πληροφοριών. Στις περιπτώσεις που τα παιδιά ήταν απλοί ακροατές της μουσικής, υπάρχουν είδη μουσικής που διεγείρουν την ενεργητικότητα του εγκεφάλου σε πολλούς τομείς της διανόησης. Τα παιδιά αυτά επίσης έχουν μειωμένο απαιτούμενο χρόνο μάθησης. Η μουσική συνδέεται επίσης με την οργάνωση του εγκεφάλου την τάξη, τις αναλογίες και τις αλληλουχίες και όλα τα στοιχεία που έχουν σχέση με τη σχέση με την απλή μαθηματική λογική. Στις περιπτώσεις ασθενών αποδείχτηκε ότι η μουσική επιταχύνει την περίοδο ανάρρωσης από ασθένειες και ατυχήματα.

Από τη βιολογία είναι γνωστό ότι η μουσική είναι μέσα μας. Ο καρδιακός παλμός , ο ρυθμός του βαδίσματος, του αναπνευστικού ρυθμού κ.ά. Μέσα από έρευνες και πειράματα έχουμε δει ότι η μουσική μπορεί να ερεθίσει τα πεπτίδια στον εγκέφαλο και σε συνάρτηση με άλλες οργανικές λειτουργίες να προκαλέσει συναισθήματα ευφορίας. Μπορεί να βοηθά τα δύο στοιχεία της ανθρώπινης προσωπικότητας δηλαδή το αριστερό με το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου να λειτουργούν αρμονικά (το αριστερό είναι συνδεδεμένο με τη νόηση και το δεξί με το συναίσθημα).

Η γνωστή σε όλους μουσικοθεραπεία στοχεύει σε θεραπευτικούς και παιδαγωγικούς τρόπους που θα πλησιάσουν και θα θεραπεύσουν τον άνθρωπο. Ο συναισθηματικός προσανατολισμός της μουσικής επηρεάζει την υγεία με θετικό τρόπο και βοηθά την καταπολέμηση του άγχους. Αυτό έχει γίνει αποδεκτό από πολλούς πλέον η προσφορά της μουσικής απευθύνεται σε ψυχικές και σωματικές παθήσεις. Η μουσικοθεραπεία επίσης μελετά τα προβλήματα των παιδιών και τα κατατάσσει σε δύο κατηγορίες α) την παθολογία του πνεύματος και β) την παθολογία του σώματος. Στο χώρο της εκπαίδευσης στοχεύει να βοηθήσει τα παιδιά που αντιμετωπίζουν ψυχικές ή σωματικές παθήσεις να αναπτύξουν τις ικανότητες τους.

Το μπουζούκι

133180

Το Μπουζούκι είναι λαουτοειδές έγχορδο λαϊκό μουσικό όργανο, με αχλαδόσχημο αντηχείο (σκάφος) από επιμήκεις ξύλινες λουρίδες, τις ντούγιες, και μακρύ βραχίονα, το μπράτσο ή μάνικο με κλειδιά στην άκρη για το χόρδισμα (κούρδισμα). Κατά μήκος του βραχίονα υπάρχουν λεπτά μεταλλικά ελάσματα, κάθετα προς τον επιμήκη άξονα του βραχίονα, που σφηνώνονται σε μία λεπτή σχισμή και λέγονται τάστα. Τα διαστήματα ανάμεσα στα τάστα, οριοθετούν την απόσταση του ημιτονίου.

Το σύγχρονο μπουζούκι διαθέτει τρεις ή τέσσερις διπλές χορδές τις οποίες χτυπά ο μουσικός με ένα μικρό πλήκτρο την πένα. Αρχικά το μπουζούκι έφερε τρία ζεύγη μεταλλικών χορδών κουρδισμένες σε τόνους ΡΕ-ΛΑ-ΡΕ (υπάρχουν επίσης αναφορές για επτάχορδα ή και οκτάχορδα τριφωνικά μπουζούκια πάλι σε χόρδισμα ΡΕ-ΛΑ-ΡΕ, με τη διαφορά ότι η μπάσα ΡΕ και άλλοτε και η ΛΑ αποτελούνταν από 3 χορδές), ενώ αργότερα απέκτησε τέταρτο ζεύγος και κούρδισμα ΝΤΟ-ΦΑ-ΛΑ-ΡΕ (πάλι ανά ζεύγος). Παλιότερα τα κουρδίσματα (ντουζένια) άλλαζαν ανάλογα με τον μουσικό δρόμο (μακάμ) της εκτελούμενης μελωδίας. Οι τρόποι αυτοί διατηρήθηκαν μέχρι τον μεσοπόλεμο και χάθηκαν σταδιακά, οριστικά δε με την επικράτηση του τετράχορδου.

Καταγωγή

Η καταγωγή του μπουζουκιού σαν όργανο είναι ελληνική, ενώ θεωρείται όπως κι όλα τα λαούτα, σαν ένα είδος μετεξέλιξης της αρχαιοελληνικής πανδούρας.[1] Η καταγωγή του μπουζουκιού, ως απόγονος της αρχαίας ελληνικής μουσικής, τοποθετείται στην αρχαία Ελλάδα,[2] όπου υπήρχε το αντίστοιχο αρχαιοελληνικό όργανο γνωστό κι ως «Πανδουρίδιον» ή αλλιώς «τρίχορδο» επειδή είχε τρεις χορδές. Έντονος υποστηρικτής της πηγής αυτής είναι τα μάρμαρα της εποχής, με γνωστότερο αυτό της Μαντινείας (4ος αιώνας π.Χ.), που σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας, κι απεικονίζει το μυθικό αγώνα, μεταξύ Απόλλωνος και Μαρσύα, όπου η αρχαιοελληνική πανδούρα παίζεται από μια μούσα κάθισμένη πάνω σε έναν βράχο.[3] Ορισμένοι δέχονται την τουρκική προέλευση μόνο στην ονομασία του (buzuq), αν και είναι πιθανόν η λέξη να προέρχεται από τη περσική λέξη «tambur-e bozorg» που σημαίνει «μεγάλος ταμπουράς» με μετατροπή του ήχου «rg» σε «k» στην Ελληνική και την Τουρκική. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, το μπουζούκι που κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη λαϊκή ορχήστρα, έχει σχήμα, διαστάσεις και διάταξη χορδών, ίδια περίπου εδώ και χιλιάδες χρόνια. Πέρασε από τους αρχαίους Έλληνες στους Βυζαντινούς, επέζησε στην Τουρκοκρατία και η άνθησή του στις μέρες μας πέρασε πρώτα από μια περίοδο αμφισβήτησης στις αρχές του αιώνα. Οι παραλλαγές αυτού του αρχαίου οργάνου ήταν αρκετές μέσα στα χρόνια της ζωής του και είχε τα ονόματα πανδούρα ή πανδουρίδα, τρίχορδον, ταμπουράς, θαμπούρα, ταμπούριν, ψαλτήριον, μπουζούκι και πολλά άλλα ακόμη με τα οποία ονομάζονταν και άλλα μικρότερα ή μεγαλύτερα όργανα της ίδιας οικογένειας, των ταμπουράδων. Στην πραγματικότητα ήταν απλώς μικροτροποποιήσεις και παραλλαγές του ίδιου βασικού οργάνου, του ταμπουρά. Ο μουσικολόγος και κριτικός Φοίβος Άνωγειανάκηςπεριγράφει την πορεία του ταμπουρά και την ιστορία του ονόματός του ως τις μέρες μας. Για τη βυζαντινή εποχή οι πηγές είναι πολλές, καθώς η πανδούρα και το κανονάκι, ήταν από τα βασικότερα όργανα για τη διδασκαλία της βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής, όπως τονίζει ο αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος στο βιβλίο του για την βυζαντινή μουσική.

Σύγχρονη ιστορία

Ρεμπέτικο

Στο 2ο μισό του 19ου αιώνα ανιχνεύονται οι ρίζες του ρεμπέτικου τραγουδιού, το οποίο άρχισε να αποδίδεται με τη συνοδεία μπουζουκιού, αλλά όχι αποκλειστικά, όπως έγινε αργότερα. To 1935 σχηματίσθηκε η πρώτη επαγγελματική ρεμπέτικη κομπανία (το συνηθισμένο σχήμα με δύο μπουζούκια, μια κιθάρα κι ένα μπαγλαμά ή και παραλλαγές). Στην κομπανία συμμετείχαν ο Μάρκος Βαμβακάρης,που έπαιζε μπουζούκι και τραγουδούσε, ο Στράτος Παγιουμτζής που τραγουδούσε κυρίως, ο Ανέστης Δελιάς που έπαιζε μπουζούκια, κιθάρα και τραγουδούσε, και ο Γιώργος Μπάτης που έπαιζε μπαγλαμά και τραγουδούσε. Το ρεμπέτικο, αυτό το μουσικό είδος ταυτίσθηκε με το μπουζούκι και το όργανο αυτό τελειοποιήθηκε και αξιοποιήθηκε στα χέρια μεγάλων εκτελεστών ανάμεσα στους οποίους ήταν οι Βαμβακάρης, Τσιτσάνης, Παπαϊωάννου, Χιώτης, Μητσάκης και πολλοί άλλοι.

Ο Μανώλης Χιώτης και το τετράχορδο μπουζούκι

Η μεγάλη αλλαγή στην τεχνική του μπουζουκιού έγινε από το Μανώλη Χιώτη, που είχε την ιδέα να προσθέσει μια ακόμη διπλή χορδή και να το κουρδίσει στη λογική της κιθάρας. Κατασκευαστές του τετράχορδου μπουζουκιού οι οργανοποιοί αδελφοί Παναγή[4] . Το τετράχορδο, ως πιο πολυφωνικό, έδινε τη δυνατότητα για περισσότερες και πιο περίπλοκες συγχορδίες ενώ, επειδή έχει περισσότερες χορδές, διευκόλυνε τον εκτελεστή να παίζει τις κλίμακες κάνοντας μικρότερες διαδρομές στην ταστιέρα με τα δάχτυλα του αριστερού χεριού.

Κατασκευαστικά στοιχεία

Από κατασκευαστική άποψη τα μπουζούκια μπορούν να έχουν διαφορές μεταξύ τους όχι μόνο στον αριθμό των χορδών αλλά και σε άλλα χαρακτηριστικά, π.χ. μήκος μάνικου, πλάτος, ύψος, βάθος του ηχείου ή σκάφους, το πλάτος των ξύλινων φετών του σκάφους. Τις διαφορές αυτές καθορίζει ο κατασκευαστής που με την εμπειρία του και ανάλογα με τον ήχο που θέλει να βγάζει το όργανο, τροποποιεί τα λειτουργικά στοιχεία του για να πετύχει πιο οξύ, πιο βαθύ ή πιο βαρύ ήχο.

Το μέγεθος και το είδος του ηχείου παίζουν ρόλο στην τονικότητα του οργάνου ενώ το μήκος του μάνικου, και κατ’ επέκταση των χορδών, δίνουν τη διαφορά στην τονικότητα του οργάνου. Εννοείται ότι κάθε μήκος μάνικου έχει διαφορετικό πλάτος τάστων αφού όλα τα μπουζούκια έχουν τον ίδιο αριθμό τάστων. Μεγάλη σημασία στον ήχο έχει και η ποιότητα των ξύλων από τα οποία είναι κατασκευασμένο το όργανο. Για την κατασκευή του σκάφους θεωρείται ότι καλύτερα ξύλα είναι της μουριάς, της απιδιάς, της κερασιάς, της ακακίας, της φτελιάς κι ακολουθούν της καρυδιάς, του πλάτανου, της καστανιάς. Το ξύλο του σκάφους πρέπει να είναι συμπαγές, ιδιότητα που έχουν εκείνα τα ξύλα που προέρχονται από δέντρα βραδείας ανάπτυξης. Το καπάκι του σκάφους πρέπει να είναι από κέδρο ή έλατο (κατά προτίμηση ερυθρελάτη) αν είναι δυνατό, μονοκόμματο. Το καπάκι είναι που παίζει τον κύριο ρόλο στον ήχο γιατί αυτό πάλλεται και ενισχύει και παρατείνει τους παλμούς των χορδών. Στην ποιότητα του ήχου παίζει ρόλο ο λούστρος και η επεξεργασία του λουστραρίσματος. Καλύτερος είναι ο φυσικός λούστρος από γομαμαλάκκα που είναι περασμένος με το χέρι σε πολλά στρώματα, με τον παραδοσιακό τρόπο. Έτσι οι επιφάνειες των ξύλων γίνονται πιο συμπαγείς και πιο ανακλαστικές, πέρα από το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα. Το μάνικο πρέπει να είναι από πολύ ξερό και σκληρό ξύλο για να μη σκεβρώσει κι απομακρύνει τις χορδές από την ταστιέρα, οπότε το όργανο γίνεται φάλτσο και δυσκολόπαιχτο. Για να το πετύχουν αυτό οι οργανοκατασκευαστές χρησιμοποιούν διάφορες τεχνικές κι ο καθένας έχει τα δικά του μυστικά. Μπορεί κανείς να βάλει μέσα στο μάνικο μια μεταλλική βέργα που αυξάνει την αντοχή στο σκεύρωμα αλλά προσθέτει πολύ βάρος. Τέτοιας κατασκευής είναι τα λεγόμενα «βιομηχανικά» μπουζούκια. Το καλύτερο ξύλο για μάνικο είναι το σφενδάμι, η φτελιά και η καρυδιά. Η πλάκα που κάθεται πάνω στο μάνικο και σ’ αυτήν σφηνώνονται τα συρμάτινα τάστα πρέπει να είναι πολύ σκληρό, συμπαγές, ανθεκτικό ξύλο αλλά και όμορφο. Τα καλύτερα για αυτή τη θέση είναι ο έβενος, ο παλίσανδρος, το πυξάρι και η τριανταφυλιά, ανάλογα με το χρώμα που θέλουμε να έχει η ταστιέρα (ο έβενος μαύρο, ο παλίσανδρος κοκκινιάρικο σκούρο, η τριανταφυλλιά καστανοκόκκινο με όμορφα νερά και το πυξάρι ανοιχτόχρωμο). Τέλος έρχονται τα διακοσμητικά στοιχεία που προσθέτουμε στο μπουζούκι. Αυτά, όσο πιο πολλά είναι, τόσο ο ήχος γίνεται πιο μουντός. Γι’ αυτό θα ακούσετε τον καλύτερο ήχο από τα λιτά μπουζούκια, πιο καθαρό και πιο «καμπανάτο». Μπορεί, βέβαια, ένα μπουζούκι να έχει διακοσμητικά από φυσικά υλικά (ξύλο, σεντέφι, ελεφαντόδοντο, ταρταρούγα) και να είναι και «πλουμιστό» και καθαρόηχο. Αυτό έγκειται στη μαστοριά του κατασκευαστή.

Ξακουστός κατασκευαστής ήταν ο περιβόητος Ζοζέφ που έφτιαξε μπουζούκια για τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες. Λέγεται ότι το πρώτο τετράφωνο το έφτιαξε αυτός, στις αρχές της δεκαετίας του 1950, κατά παραγγελία και υποδείξεις του Μανώλη Χιώτη.

Ένα ξεχωριστό είδος τρίχορδου μπουζουκιού, με πολύ βαθύ και μακρύ αλλά στενής επιφάνειας καπακιού, που βγάζει έναν ιδιαίτερο ήχο, είναι το γόνατο. Γόνατο έπαιζε ο μεγάλος Στράτος Παγιουμτζής στην «τετράδα του Πειραιώς», την πρώτη ρεμπέτικη κομπανία που ίδρυσε ο Μάρκος Βαμβακάρης όπως προαναφέρεται.

Άλλο είδος, πάλι τρίχορδο, είναι το μισομπούζουκο ή μεσομπούζουκο. Αυτό έχει μικρότερο ηχείο που το σχήμα του είναι σχεδόν ημισφαίριο (κι όχι αχλαδόσχημο) και το μάνικό του είναι λίγο κοντύτερο (έχει μήκος χορδών 60 ή 62 εκατοστά).

Μπαγλαμάς

Ο μπαγλαμάς ή μπαγλαμαδάκι, (εκ του τουρκικού baglama), είναι νυκτό μουσικό όργανο, συγγενές του μπουζουκιού (αλλά μικρότερο σε διαστάσεις), που χρησιμοποιείται στην ελληνική λαϊκή μουσική. Κατά κανόνα έχει τρεις διπλές χορδές. Ο ήχος του μπαγλαμά είναι οξύς. Κάθε χορδή κουρδίζεται μία οκτάβα υψηλότερα από την αντίστοιχη στο μπουζούκι.

Η ιστορία της κιθάρας

Learning-Guitar-at-an-older-age

Η κιθάρα θεωρείται από τα παλαιότερα μουσικά όργανα και είναι από τα πιο δημοφιλή σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι ένα πολυφωνικό όργανο (μπορεί να παράγει δηλαδή ταυτόχρονα πολλούς ήχους – για την ακρίβεια, όσους ήχους είναι και οι χορδές της). Τα είδη μουσικής που μπορεί να υποστηρίξει η κιθάραείναι πολλά, όπως για παράδειγμα κλασική, ποπ, ροκ, μπλουζ, φλαμέγκο, κάντρυ κ.ά. Ένα ίσως από τα μειονεκτήματα της κιθάρας, είναι ότι λόγω της χαμηλής της έντασης δεν χρησιμοποιήθηκε από κανέναν συνθέτη ως όργανο της συμφωνικής ορχήστρας. Η κλασική κιθάρα έχει 6 χορδές κουρδισμένες σε μι, λα, ρε, σολ, σι και μι εκ των οποίων οι τρεις ψηλότερες είναι από νάιλον ενώ οι τρεις χαμηλότερες έχουν περιέλιξη από μέταλλο.

 

Η κιθάρα είναι έγχορδο όργανο που παίζεται συχνά με τα δάχτυλα ή με πένα και ανήκει στην οικογένεια των χορδόφωνων, μουσικά όργανα που παράγουν ήχο μέσω των χορδών. Οι ιστορικοί γνωρίζουν ότι τα χορδόφωνα εμφανίστηκαν ιστορικά αργότερα από τα πνευστά και τα κρουστά όργανα. Οι πρόγονοι της κιθάρας εμφανίζονται ιστορικά ήδη από το 2000 π.Χ. Πολλές θεωρίες έχουν αναπτυχθεί για την ιστορική προέλευση της κιθάρας. Κάποιες λένε πως κατάγεται από το λαούτο ή ακόμα και από την αρχαία ελληνική κιθάρα (τετράγωνη σε σχήμα άρπα με 7 χορδές) ενώ άλλοι, μεταξύ των οποίων ο Michael Kasha, Αμερικανός φυσικός-χημικός και γνωστός για την εργασία του πάνω στην ποιότητα και την αντοχή της ακουστικής κιθάρας (Το σχέδιο της κιθάρας του είναι πατέντα γνωστή ως “κιθάρα του Kasha”), αναφέρουν, πρώτον, ότι το λαούτο και η κιθάρα μοιράζονται κοινούς προγόνους, αλλά ως μουσικά όργανα εξελίχθηκαν ξεχωριστά και, δεύτερον, ότι η μόνη σχέση που έχει η αρχαιοελληνική κιθάρα με τη σημερινή είναι στο όνομα (ελλ: κιθάρα, ισπ: quitarra). Η αρχαιοελληνική κιθάρα πήρε το όνομά της από το τετράχορδο πέρσικο μουσικό όργανο “chartar” απ’ όπου και προέρχεται. Το όνομα εξελληνίστηκε και έτσι δημιουργήθηκε το ελληνικό μουσικό όργανο κιθάρα, το οποίο αρχικά είχε 4 χορδές και αργότερα κατέληξε με 7.

Αρχαιοελληνική κιθάρα

Λαούτο

 

Ένας από τους αρχαιότερους προγόνους της κιθάρας είναι κοίλες άρπες κατασκευασμένες από καβούκια χελώνας ή κολοκύθες που είχαν το ρόλο των αντηχείων, ένα λυγισμένο κλαδί και χορδή ή χορδές από εντόσθια ζώων ή μετάξι.Τα μουσεία έχουν πολλά τέτοια ευρήματα, προερχόμενα από τους Σουμέριους, τους Βαβυλώνιους και τους Αιγύπτιους.


Άλλος πρόγονος είναι το “tanbur”, ένα μακρύλαιμο έγχορδο όργανο με μικρό αχλαδόσχημο σώμα. Το πιθανότερο είναι ότι το “tanbur” εξελίχθηκε από την κοίλη άρπα, καθώς ο κυρτός λαιμός άρχισε να ισιώνει, έτσι ώστε οι χορδές να παράγουν περισσότερες συχνότητες.
Το πιο παλιό διασωζόμενο κιθαροειδές όργανο είναι 3.500 ετών, βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο του Καϊρου και ανήκε στον Αιγύπτιο τραγουδιστή Har-Mose, ο οποίος ετάφη με το όργανό του, δίπλα στον τάφο του εργοδότη του Sen-Mut, αρχιτέκτονα στο επάγγελμα.

Η “κιθάρα” του Sen-Mut

To “tanbur” στις Αραβικές χώρες είχε διαφορετική πορεία και ανάπτυξη, αλλάζοντας τις αναλογίες και παραμένοντας άταστο δημιουργήθηκε το γνωστό μας “ούτι”. Οι ευρωπαίοι πρόσθεσαν τάστα στο ούτι και το ονόμασαν λαούτο (αυτό προέρχεται από την αραβική λέξη “Al’ ud”, που σημαίνει το ξύλο, μέσω της ισπανικής λέξης “laud”)

Dotar

Το όνομα κιθάρα (αγγλ: guitar) προέρχεται από τη Σανσκριτική λέξη “tar” = χορδή. Πολλές ονομασίες ασιατικών εγχόρδων έχουν τη λέξη “Tar” ως δεύτερο συνθετικό και μια άλλη λέξη ως πρώτο, η οποία υποδεικνύει κάθε φορά τον αριθμό των χορδών.

Π.χ. Dotar (δίχορδο που συναντούμε στο Τουρκεστάν) από την Περσική λέξη do=δύο και tar.

 

 


Ινδικό Σιτάρ

Setar (τρίχορδο όργανο, πρόγονος του Ινδικού sitar. Το sitar έχει παραφρασμένο όνομα και στην εξέλιξή του προστέθηκαν πολλές ακόμα χορδές) από την Περσική λέξη se=τρία και tar.

Chartar (τετράχορδο μουσικό όργανο από όπου προήλθαν και όλες οι Ευρωπαϊκές ονομασίες του συγκεκριμένου οργάνου – Ελλ: κιθάρα, ισπ: quitarra, ιταλ: chitarra, αγγλ: guitar) από την Περσική λέξη char= τέσσερα και tar

Το Πέρσικο έγχορδο chartar (με 4 διπλές χορδές) έφτασε στην Ισπανία, όπου άλλαξε σε σχήμα και κατασκευή και κατέληξε στη γνωστή μας σύγχρονη κιθάρα.

Τον 16ο αιώνα, εμφανίζεται η κιθάρα με 5 διπλές χορδές στην Ιταλία που σταδιακά παραγκώνισε την τετράχορδη ( η γνωστή «guitarra battente») . Το χόρδισμά της ήταν Λα, Ρε, Σολ, Σι, Μι.

Guitarra Battente

Η πεντάχορδη κιθάρα έδωσε τη θέση της το 17ο αιώνα στην εξάχορδη (αυτή τη φορά 6 μονές χορδές), πάλι με πρωτεργάτες τους Ιταλούς.

Τον 19ο αιώνα η κιθάρα αρχίζει να παίρνει την τελική της και σύγχρονη μορφή, όταν ο Ισπανός κατασκευαστής Antonio Torres αύξησε το μέγεθος του σώματός της, άλλαξε τις αναλογίες και εισήγαγε το επαναστατικό στήριγμα των χορδών στην κορυφή του μπράτσου σε σχήμα βεντάλιας. Το σχέδιό του βελτίωσε ριζικά τον όγκο και την αντήχηση και πολύ γρήγορα καθιερώθηκε.


Η κιθάρα του Torres

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑